Six@Jobat

Nu is het welletjes, dacht de hoofdredactrice van Jobat, als Gerrit Six zichzelf begint te interviewen op zijn website dan is het de hoogste tijd dat we ingrijpen. Of het wordt een trend, een epidemie een total loss voor de tewerkstelling in de journalistiek. “Vraag hem maar iets over zijn carrière, de Grote Wende in 2002 met zijn debuut als leraar en wat hij aan het bekokstoven is met www.sixlog.be”.

Er werd meteen een nieuwe tijdelijke rubriek ingevoerd en om het niet al te verdacht te maken werd Dorian Vandenbrempt bereid gevonden om de eerste aflevering in te vullen met zijn ommezwaai van hotelbaas tot boekenpaus. Oh en ook nog een foto. Zo gezegd, zo gedaan. De hele redactie moest gekeerd worden om iemand te vinden die de klus wou klaren. “Gaan we die aansteller nog eens in het zonnetje zetten” klonk het hier en daar. Maar de afspraak werd gemaakt en freelancer Geert Degrande vond de meester op het binnenterras van de Ultieme Hallucinatie (what’s in a name).

Tijd voor een begroeting was er niet: er werd meteen van wal gestoken. Of de interviewer de website al gezien had en zo ja, dat er misschien volstaan kon worden met uittreksels uit “De koerier van de tsar”, zodat er tijd bleef voor de orde van de dag: het proeven van de nieuwe cuvees der hoge gistingbieren en streekkazen. In de tuindeur verdrong zich al een horde obers die alleen nog op een signaal van de meester wachtte om de vaten binnen, sorry buiten, te rollen en een gigantische kaasdisplay te installeren. Hugo Claus kwam nog een laatste keer aansloffen en stelde “een stukje van elk” voor.

Met de aroma’s en ontbindingsgassen die zich op desbetreffende binnenkoer opstapelden had een eenvoudig vonkje een steekvlam kunnen aanrichten die deze van Ghislenghien en Los Alfaques makkelijk had overtroffen. Toen de meester een sigaret aanbood en zijn Zipaansteker bovenhaalde werd meteen het terras, café en restaurant ontruimd en een schutkring geïnstalleerd van anderhalve kilometer in het rond.

“Zo, ik denk dat wij er klaar voor zijn,” klonk het op het verlaten terras. Op de inderhaast achtergelaten bandrecorder sprak de meester vervolgens eerst de titel, foto-onderschrift en inleiding in en daarna de hele zwik.

Rond middernacht was het verkeer in de binnenstad, op de kleine en grote ring weer zo goed als normaal. Nu maar hopen dat alles er goed op staat want dan kan u dat deze zaterdag lezen.