De koerier van de Tsar

Wij ontmoeten de meester op zijn eigenste website. Hij waarschuwt ons: de web staat in de steigers en is pas geverfd. Het geheel oogt fraai in zwart en wit met hier en daar een rode toets.Hij vraagt om meteen van wal te steken en vooral de boot niet af te houden. Een waagstuk want doorgaans is het moeilijk confidenties stelen waar de waard zelf een hartendief is.

In uw jeugd dacht u dat u een koningskind was waarop baseerde u zich om dat te denken?
Wel toen ik op de huwelijksdag van Bouwdeijn en Fabiola met een voorhamer op mijn moeders wastobe van jetje gaf liet ze mij begaan. Ik organiseerde een reeks eresaluten aan het vorstenpaar.Het is pas toen ik een rake klap kreeg van mijn vader, die blijkbaar erg op zijn voorhamer gesteld was, dat ik de idee liet varen.

U dacht dat u …
Nee… niet van Bouwdewijn maar wel van het Engelse vorstenhuis: dat had een geste willen doen tegenover de veteranen van de Eerste Wereldoorlog door mij daar te laten opgroeien waar de popies growden. Ik vond toen al dat ik voor iets beters in de wieg gelegd was. Als je in de jaren vijftig, in West-Vlaanderen uit een werkmansbroek geschud werd, kon je er alleen van dromen later Christoffelbestekken te verzamelen, Gianni Versace te aanbidden of in een Mercedes rond te rijden.

U was zeven en tijdens de vakantie zat u godganse dagen in het café van uw grootmoeder, u was daar dj avant la lettre. Wat moeten we ons daar bij voorstellen?
Dat kwam zo, de babysit was nog niet uitgevonden. Meestal bleef ik alleen achter thuis maar dan wist ik te ontsnappen en het café was om de hoek. Ik bediende de 78-toeren platendraaier en had een verzoekprogramma. ‘Daar bij die Molen’, ‘Aan het Noordzeestrand’, ‘Onder de rode lantarens van de haven’ waren de favorieten en later het Franse chanson met ‘Riquita, jolie fleur de Java’ en ‘Toi, ma petite folie’. Pas op dat waren de schlagers van die dagen. Enige tijd later heb ik Marva en Jimmy Frey gedraaid. En ik ben tot mijn twaalfde een vurige verdediger van de Vlaamse Schlager gebleven.

Wanneer hebt u uw eerste pakje sigaretten gekocht?
Rond de zelfde tijd, groene Michels, straf spul dat toen 11 frank koste. Toen was roken nog niet slecht voor de gezondheid moet u weten en ik kreeg van mijn oom telkens één frank als ik zijn sigaretten kocht. Het was een vrij lucratieve business. Sigaretten en drank halen voor je superieuren was later een goeie manier om je job te consolideren. Ze waren gewoon te lui om je te ontslaan tenminste als ze rookten en dronken.