Vander Taelen bij Phara: het evangelie volgens Luckas

Luckas Vander Taelen in Phara over de overlast van jongeren. Het ging over de Merodewijk. Laat ons geen kommaneukers zijn maar waar ligt de Merodewijk. Sommigen zullen denken dat dat de wijk is rond het metrostation Merode. Geenszins. Luckas doelt op het stadsdeel rond de Merodestraat in Sint-Gillis parallel aan het tracé van het zuid-station. Maar de Merodestraat waar Luckas doorheen fietst op weg naar zijn parlement kent hoegenaamd geen opstoot van geweld of lakbaar gedrag. Niet meer dan andere straten.

Toevallig ligt die straat in het verlengde van zijn eigen straat, namelijk de Bongenotenlaan op de scheiding tussen de riante flank van de Altitude Cent en de arme downtown van Vorst. Er is inderdaad ooit eens ingebroken bij Luckas en hij heeft de daders op heterdaad betrapt (waren vier meter hoog via de bel-étage binnengeraakt). In die straat wordt overigens niet meer en vaker ingebroken dan in andere straten. Maar ik geef toe je maakt het niet graag mee, heterdaad of niet. De echte risico-wijken in de buurt zijn de place Sint-Antoine, place Betlehem: dat zijn de eerste zwarte plekken jenseits de spoorweg en dus out of Molenbeek/Anderlecht. En daar passeert Luckas zelden of nooit, je zou ook gek zijn: je wordt er na zonsondergang als pottenkijker gespot en ‘gewandeljacked’. Het zijn niet mijn favoriete plekken in Brussel, hoewel Betlehem aardig wat gezellige Griekse restaurant-terrassen heeft en een gloednieuw aangelegd forumplein. Je zit op een stel en een sprong van de Hallepoort en ik heb er les gegeven in de lagere school op het plein. Maar laatst heeft een vriend van mij er zijn portefeuille moeten afgeven na tegen de grond gesmakt te zijn.
Goed ik kan Vander Taelen voor een stuk volgen maar hij kent ofwel de geografie niet van de rotte plekken in Brussel ofwel heeft hij er voor de gelegenheid een nieuwe ‘ontdekt’. Op televisie is het al goed als je het kind een naam heeft, het komt op geen kilometer aan. Maar voor de aardigheid had de plek des onheils iet of wat gesitueerd kunnen worden: downtown Sint-Gillis, vlakbij het Zuidstation.
Luckas is een uitstekend politicus die de kunst verstaat van het statement, met de nodige warrigheid weliswaar. Zonder ze bij naam te noemen gaat het over onze waarden die zij moeten respecteren en dus wel degelijk over Jongeren van allochtone afkomst (derde generatie en Belg zoals u en ik). Ik heb ze twee jaar geleden in een opinie in diezelfde Standaard de ‘Kutbrusselaartjes’ genoemd. En daarmee ook radio en televisie gehaald, vooral omdat ik tien jaar in de wijken les heb gegeven en dat soort volk ook op de schoolbanken had. Dus geen centje nijd, Luckas heeft meer impact in de media (is zo en mag zo) maar hij maakt in zijn statement meer dan één amalgaam. En hij wordt natuurlijk door iedereen bijgesprongen want eindelijk is er een wig gedreven tussen weldenkend links (zat daar het boegbeeld zijnde Hemmerechts) met de droom van de multiculturaliteit en werkbaar links dat de kans schoon ziet om het thema te ‘ontblokken’.

Zero tolérance is plots bespreekbaar. Ik heb het liever over burgerzin: we hebben het recht overal en ongestoord te wandelen en het is al erg genoeg dat je geen direct oogcontact met ze mag hebben als ze je pad kruisen. Wie die burgerzin en vrijheid van beweging niet deelt valt buiten de consensus en wil ik via een culturele samenwerking met het geboorteland van hun voorouders wel eens een maandje of wat stage laten lopen in Rabat of Ankara. Een maandje weg uit hun zelf geschapen sub-universum. Dus geen werkkampen maar kennismaking met hun oorspronkelijke cultuur, een werkstraf als u wil.

Je moet de hardleerse recidivisten een register geven ook voor ze meerderjarig zijn geen strafregister maar een dossier waarin de inbreuken genotuleerd worden en die inderdaad in recidive kunnen resulteren en die verjaart niet (en bepaalt ook later bij hervallen de strafmaat, ze sparen voor later!).
Mijn plan is nog niet helemaal – hoe zal ik het zeggen – publiceerbaar, maar het lijkt me dat we effectief moeten optreden tegen alles wat zich tegen de ‘open straat’ keert.