De column op stories luister hier
U hoorde het in ‘de ochtend’: Binnenlandse Zaken is nog op zoek naar tien stembureauvoorzitters in Halle. Minister Turtelboom overweegt de cast van Witse, toch altijd actief op zondag, in te schakelen. Ten minste als die al niet gevraagd is om de exitpoll te doen. Een kiezer die onbeslist het stemhokje binnengaat is zo mogelijk nog moeilijker te bewegen tot bekentenissen na het stellen van de daad.
Geef toe: u hebt weinig zin om zondag uw stem uit te brengen,en u weet nog niet voor wie. Stijn Meuris had u al even op gedachten gebracht om namelijk niet te gaan stemmen en voor de allereerste keer in uw leven burgerlijk ongehoorzaam te wezen.
Het had mooie taferelen kunnen opleveren: lege stembureaus, de verkiezingshow afgelast, paniek in de politieke hoofdkwartieren, magistraten die weigerden om niet-stemmers te berechten, de Bel-twintig in vrije val en een paar bataljons blauwhelmen dat de hoofdstad kwam ontzetten na relletjes bij het nieuw-ontbonden parlement en een regering in ballingschap wiens asielaanvraag in elk land onontvankelijk blijkt.
Nee het gaat straks zijn gewone gangetje: u en ik die naar het stembureau tijgen, zoals wij vroeger naar de kerk togen, enigszins plechtstatig ergens naar toe gaan, bewust van ene grote verantwoordelijkheid. Namelijk de inzet der verkiezingen: nog min noch meer het redden van het land. Ja, in het land redden daar zijn wij en de koning sterk in. Als de politici het niet meer zien zitten kunnen ze twee dingen doen: op de thee gaan in Laken of een beroep doen op het plebs, dan worden wij uitgenodigd voor het plebisciet.
Wij worden gehoord en vandaar dus de ernst waarmee wij zondag ter stembus zullen schrijden. Achter dat masker van ernst zit natuurlijk enige verholen vrolijkheid. Wij kennen onze pappenheimers.
Die toveren witte konijnen uit hun chapeau busse, sluiten zich langdurig op in een kasteel, halen tien op tien als hun gevraagd wordt om uitwerpselen van dieren te herkennen of trekken gewoon de stekker uit het stopcontact en verklaren doodleuk: dat het niet meer werkt.
Nog maar net zullen wij onze stem uitgebracht hebben in het stemhokje of daar zal al reeds een exitpoll gepubliceerd worden. De stemming is geheim, le vote est secret maar op de klok van één wordt alle discretie over boord gegooid. Dan zijn wij onze stem kwijt en hebben we gelukkig de media, de exitpollers, de opiniepeilers, de professoren en de politici om in onze naam te spreken. Dan zit onze job er op. Gekluisterd aan radio en televisie zitten wij dan om den uitslag af te wachten.
Onze politiek patjepeeërs komen opdraven en als naar gewoonte zal iedereen er zich uitlullen. Hebt u het woord overwinningsnederlaag niet horen vallen: een overwinningsnederlaag :een partij die wint kan verliezen als die niet aan het aantal stemmen komt wat die in de peilingen haalde. En omgekeerd wie laag gepeild werd en hoger uitkomt straalt met zijn verlieswinst. Het is dus een bende, in elk ander land was de staat van beleg al lang uitgeroepen en de nachtklok ingesteld maar wij zijn Belg en masochist genoeg om dit leuk te vinden. Euh, tot op zekere hoogte en alvast tot zondagavond.