Hoeft het gezegd: ik gruw van de agressie in het verkeer. Ik mag er niet aan denken: op het verkeer-de moment op de verkeer-de plaats. Ik hou er voortaan rekening dat ik in elk café, op elk terras en gewoon op straat neergemaaid en neergeklopt kan worden. Statistisch gezien met meer kans, duizend keer meer kans dan het winnen der Lotto. Gek, mensen denken dat ze ooit de lotto gaan winnen (1 op een paar miljoen kans) maar geloven niet dat ze veel meer kans maken op een verdwaalde kogel of vuist. En nochtans geloven ze via de lotto in het ongelooflijke toeval. Dat frappeert mij, Je bent nergens meer veilig, niet in het verkeer, evenmin thuis en zeker niet op een boot. Dat heet toeval of noodlot en hoeveel blauw ook op straat, of hoe streng de straffen: het zal altijd blijven gebeuren. Heden mosselen, morgen gij.
Moeten we d’r dan niks aan doen? Allesbehalve maar wat we moeten doen gaan we schoorvoetend, vloekend of wellicht nooit doen. De overheid zal het probleem niet oplossen, tenzij we kiezen voor een politie-staat want denk eens goed na hoe je straks nog een bus op mag: gefouilleerd, geblacklist of niet of via een check-in. De minste verdachte beweging en je ligt op de metro-vloer of je wordt preventief neergemaaid in de metro, zoals die totaal onschuldige jongen in Londen die het gewoon op een loopje had gezet. Jean Charles de Menezes was verkeerdelijk geïdentifceerd als gevaarlijk en kreeg zeven kogels in zijn kop, wegens versterkt terroristenalarm.
Het wantrouwen is dusdanig dat je je in de metro al moet legitimeren voor poortjes die miljoenen kosten en alleen meer inkomsten maar allesbehalve minder agressie veroorzaken. En dan wil ik het ook toch even hebben over de falende dienstverlening van onze Brusselse vervoersmaatschappij die gewoon incommunicado is met de reizigers en voor zijn dienstverlening een morsige zes op tien krijgt van 11.000 geënquêteerde gebruikers. Ik begrijp die vuistslag niet maar wel het groeiende ongenoegen en de frustratie van reizigers die het beu zijn dat trams te laat en nu ook te vroeg of helemaal niet voorbijkomen. Niet dat ze zich aan het personeel moeten vergrijpen want dat is het slachtoffer van een directie die fors investeert in materiaal maar zijn bestuurders chronometreert op basis van via gps opgestelde uurrroosters.
NEE, Ik zou graag eens verbroederen met een tramchauffeur die zijn pauzes niet heeft kunnen opnemen en samen besluiten op een kruispunt met veel verkeer de tram zo te posteren dat de auto’s klem en wij achter een koffie op het terras zitten. Dat is een andere manier van staken waarbij beide partijen veel plezier aan kunnen beleven. Ik leg aan de passagiers wel uit dat de chauffeur even wil pauzeren. Laat ons solidair zijn met de Wattman en niet met de directie.
Laat alle verkeerslichten op groen springen van als er een rijtuig nadert, installeer een tachograaf in de stuurcabine ( om de vier uur een pauze of een andere chauffeur) dan hoeven de bestuurders niet altijd aan het infuus van hun gms te liggen. Eén op de twee tram-bus-metrobestuurders is continu aan het bellen! En dat mag, dat is regelementair. Trams zijn onderworpen aan het Koninklijk Besluit van 15 september 1976 houdende reglement op de politie van personenvervoer per tram, pre-metro, metro, autobus en autocar. Het gebruik van een draagbare telefoon door de bestuurder is daarin niet verboden.
Ik denk dat we het gebruik van de gsm wel moeten verbieden. Niet omdat er dan minder agressie zou zijn maar omdat de bestuurder verantwoordelijkheid draagt en het verkeer ten allentijde moet kunnen inschatten en ook om de reizigers niet de indruk te geven dat zij de enigen zijn die aan een lijst van do’s en don’ts gebonden zijn ( zeg nu zelf: het is verboden om te eten of water te drinken op de tram).
Ik zoek het niet zozeer in de details (hoewel ze , voldoende in getal, algemeen geldende regels kunnen genereren) maar in de attenties die node ontbreken in het dagelijks verkeer. U moet vanuit uw auto eens kijken hoe tieners en ook volwassenen het zebrapad kruisen. Koptelefoon op, achteruit wandelend en chattend zonder ook maar één ogenblik oogcontact te of een vriendelijk gebaar te maken omdat u stopt en hun voorrang geeft.
De onnozele vanzelfsprekendheid waarmee ze dat prerogatief benutten is vaak tegen de borst stuitend. En dat komt natuurlijk omdat we ze vanaf de kleuterklasjes alleen maar met die fluorescerende hesjes over de weg geloosd hebben zonder ze ooit te leren te duimen voor de wachtenden en riant oogcontact te maken.
Of ik dat zelf doe? Jazeker: eerst mijn hand uitsteken dan de duim en tenslotte een wuif of de twee handen op mekaar in dankgebaar. Ik heb daardoor nog nooit mijn middelste vinger moeten gebruiken.
Ik ben natuurlijk naief want bij het afstappen krijgt de tramconducteur van mij een dankjewel en een goeie morgen of avond. Niet geheel van eigenbelang gespeend want vervolgens maak ik oogcontact met de wattman en krijg ik ruim de tijd om de spoorbaan over te steken. Maar dat is donnant donnant gelijk ze in het Frans zeggen.
Ik ben een meer dan regelmatig gebruiker van het openbaar vervoer in
Brussel. Elke dag gebruik ik tram bus en metro. Het moet mij van het
hart dat er bij de MIVB een aantal lacunes zijn in de dienstverlening.
Die zijn van die aard dat ze echt wel epidemisch en blijkbaar
-inherent zijn aan een bedrijfscultuur. Ik zal u even een aantal zaken
schematiseren.
-De communicatie met de reiziger:
*de brief voor de schoolabonnementen die op datum 30 augustus mij op
15 september bereikt en waarbij tips gegeven worden voor het vermijden
van wachtrijen ( veel te laat!)
*de website die meldt dat uw lost&found open is van 8 tot 16u./Die
melding is er nog steeds hoewel ter plaatse gemeld wordt dat het
kantoor pas om 12u. Opengaat (telefonisch contact meldt dat het
kantoor dicht is)
*de meldingen op de elektronische lichtkranten: er zijn blijkbaar
weinig personeelsleden die die kunnen bedienen. Boodschappen blijven
dagen na datum verschijnen. De melding rond het zomer/winteruur was
compleet onBEGRIJPELIJK/ foutief.
* Telefonische contacten met info-diensten gaan gepaard met eindeloos
doorschakelen en vooral mensen die niet op vragen kunnen antwoorden
*Nog iets over de schoolabonnementen, online bestellen van de
abonnementen neemt na info: drie weken in beslag. U weet wat online
betekent.
-De frequentie van de lijnen
*De gps-gevormde uurroosters zijn niet te halen
*recups worden ingehaald door voertuigen rechtsomkeert te laten maken.
Reizigers wachten op trams die niet komen ( en het speciale gsm-nummer
zegt natuurlijk het tegenovergestelde)
* Op de nieuwe lijn vier is de frequentie helemaal ontregeld: je ziet
drie rijtuigen na mekaar arriveren. Idem dito op lijn 92.
*bestuurders halen snelheden boven de vijftig per uur en worden in de
metro bruut afgeremd. Specialiteit van de bestuurders van de 3000: de
passagiers naar voren katapulteren.
*er zou veel minder ergernis zijn als voertuigen op frequentie rijden
(zovel keer per uur) ipv gedetailleerde uurroosters te geven die toch
niet gehaald worden. Vgl. maar met Amsterdam
En tal van andere zaken
- de nonchalance van het bedienend personeel in de boetieks
- jobstudenten die in de wachtrijen alleen maar wacht- nummers
uitdelen tot half vier en vervolgens mensen wegsturen ( het vervroegde
afsluiten wordt nergens gemeld op de website)
- de belachelijke parcours die gesimuleerd worden op de ‘ beste reisweg’.
- De duurdere tickets op de tram zelf die helemaal niet teruggedrongen worden
- De stiefmoederlijke manier waarop het Quartier Latin biljet
vormgegeven en gepromoot werd
- De visuele identiteit : een kakofonie van roodblauwe
boetieks/bruingrijze voertuigen en tickets in geel en bauw
- Het virtueel afblazen van de noctisbussen
- De rendabiliteit van de nieuwe lijnen
- Het idee om weer poorten te plaatsen in de metro
Nee, ik vraag me soms af waarom juist de MIVB zo vaak met agressie te maken krijgt en dan niet alleen van jongens die net uit de dancing komen of zo nodig stenen uit het wegdek moeten loswrikken. Onder andere, denk ik, omdat de werknemers en de gebruikers op hun tandvlees zitten. A propos waarom is ons nooit verteld wat die veiligheidsagent van de MIVB, die in november om dringende redenen ontslagen werd en prompt – na een staking van de collega’s) terug aan boord gehesen werd, uitgespookt had.
Als buschauffeur voor een pachter van De Lijn ben ik in de eerste plaats solidair met mijn collega’s van de MIVB. Ikzelf doe vaak Bxl-L en eens Woluwedal voorbij is het pretje eraf.Brussel is een warzone en enkel de wetten van de sterkste gelden. Je mag blij zijn als auto”s niet meer dan dubbel geparkeerd zijn, dat ze stoppen na de 3e wagen door het rood, u nog doorlaten als ze in een éénrichtingstraat in tegengestelde richting afgevlogen komen. Dan spreek ik nog niet over parkeren op bushaltes, hoeken van de straat, rijden op busbanen, je afsnijden om in te slaan,….
In Brussel (Schaarbeek) mag alles, de politie staat erop te kijken, letterlijk , zonder de minste reactie. Wat zijn we toch tolerant !
Bij De Lijn is gsm-en verboden en als we gevat worden levert die voor chauffeurs bij pachters 65 € boete op… Maar de controleurs van De Lijn wagen zich niet vlug in Brussel, tenzij in het Noordstation, daar zitten ze vaak in de wagen hopend een chauffeur te betrappen.
Verbaliseren voor bv. auto’s die parkeren op een bushalte mogen ze niet meer van de directie in Mechelen…. politiek weet je wel…
Wij hebben (als één van de weinige pachters) een tachograaf, om ons te controleren; Of we de route volgen, niet te vroeg rijden. Over stationnement (pauze tussen 2 ritten) is men oostindisch doof ; officieel op papier zijn er die.
(Op een rit van Leuven naar Brussel 6 min) , in de praktijk moet je vaak doorrijden.
Een vrachtwagen met lege conserveblikken moet om de 4 uur langs de kant , maar een lijnbus met mensen mag 11 uur nonstop rijden en geen haan kraait ernaar, openbaar vervoer is immers te duur, met de nieuwe besparingen gaan en nog 2 minuten af…. Ik spreek hier nog niet over de werkuren die je bioritme overhoop halen (tussen 03u45 en 01u45 als je geen nachtritten doet) en weken van 48 uur en meer zijn geen uitzondering !
Ergens zal het stoppen na weer een drama… want ja, wij zijn ook maar mensen en maken ook fouten.
Pingback: Links van 8 april 2012 tot 11 april 2012 — Michel Vuijlsteke's Weblog
Pingback: Het jaar van Sixlog (deel 1) | nac minizine