Wat was uw eerste job?
Soirist bij de Nieuwe Gazet in Antwerpen en dat ondanks een grove dt-fout in mijn sollicitatiebrief. Ik heb van die dt-fout mijn handelsmerk gemaakt. Ik ben er niet lang gebleven omdat er op de redactie weinig of niet niet gerookt en gedronken werd. Die Antwerpse pennenlikkers lieten de krant na halfelf onder mijn hoede. Ze trokken naar huis om hun sloffen aan te schieten en moeder de vrouw een pandoering te geven op de keukentafel. Het Vlaams Blok bestond nog niet en dus mocht dat nog. Of ze gingen de wereld te verbeteren in de kroegen. Als soirist vulde ik de gaten in de kranten met stukjes uit oude edities van de Winkler Prins.
In 1977 interviewt u Johan Anthierens in de Grote Aula in Leuven, was u een fan?
Ik vond het tijd worden om mijn openbaar leven te beginnen, vrouwen te versieren en poen te pakken. Johan Anthierens was op het toppunt van zijn roem en hij was op het ergste voorbereid. In zijn boekentas stak een koekenpan om met de toegeworpen eieren en tomaten een spaanse omelet te bakken. Maar aan het culinaire luik van de avond zijn we nooit toegekomen. Het gesprek liep als een trein en de zonen van Alma Mater gingen aan zijn lippen. Ik heb er mij de volgende jaren in gespecialiseerd om jan en alleman lippendienst te bewijzen.
Even later duikt u op bij de redactie van Knack, had Anthierens u daar geïntroduceerd?
U bent wellicht te jong in het vak om de Dalton Brothers gekend te hebben. Johan had nog twee broers, Karel en Jef. Dat triumviraat bestierde de hele Vlaamse journalistiek, en toevalig rookten en dronken ze en dus het kon niet stuk. Ik kreeg in september 77 een vakantiehob aangeboden en die is pas in september 1993 geëindigd.
U was aanvankelijk documentalist.
Wel ik werkte aan het archief maar hoofdredacteur Sus Verleyen en redactiesecretaresse Denise waren kingsize kettingrokers. Nou ik kon de bestellingen nauwelijks bijbenen: sigaretten, cognac en whisky, de boodschappenlijstjes van de vaste en de losse redacteurs en zo gemiddeld twintig zakken cement en een hijskraan per week voor Johan Struye, die constant zijn huis aan het verbouwen was. Ik leek wel de koerier van de Tsar.
En toch vond u nog tijd om mee te doen aan 'Moeders Mooiste' op de BRT en te gaan moonlighten bij omroep Brabant.
Johan, die in de jury van die talentenwedstrijd voor presentatoren zat, had mij getipt. Ik heb wel een hele dag met 486 presentatoren, die stuk voor stuk wereldberoemd waren in hun dorp, in het Amerikaans Theater moeten doorbrengen. Als prefiguratie van het vagevuur kon dat wel tellen. Het leverde mij toch maar mooi een finaleplaats op. In de finale heb ik mij evenwel iets te sterk gecontreerd op de catering van de jury, man man konden die een stukje drinken, zodat ik de overwinning aan mij voorbij zag gaan. Guido Depraetere heeft het gehaald. Nog een geluk want anders had ik de commerciële televisie nog moeten uitvinden. U vermeldt niet onterecht mijn medewerking bij Omroep Brabant. Er was bij de toenmalige BRT een algemeen drankverbod op de werkvloer uitgevaardigd en een begin van een rookverbod. Maar gelukkig waren geen van beide waterdicht. Ik heb daar vooral als verbindingsofficier gefunctioneerd, tussen het omroepgebouw en de Delhaize aan de overkant van het Flageyplein. Als afleidingsmanoeuver voor de suppoosten gebruikte ik de toen nog onopvallende Betty Mellaerts, die ik constant zwanger maakte door de flessen onder haar jurk te verstoppen.