Mathilleke Mathilleke Mathilleke

Mathilleke (3x) ons Filip dat is a stilleke
Ge moet hem nie forceren
Ij moe nog zoveel lere
Mathilleke (3x) Ij heeft zijn eigen willeke
We zullen hem da vergeve
Als hij ons nooit zal regere
(uit “Chanson populaire des marolles”)

Majesteitelijke prinses,

De berichten dat uw echtgenoot Filip afstand zou doen van de troon ten voordele van Astrid tieren schaars maar constant in de pers. Ik heb de denkoefening gemaakt en deze onzinnig lang niet willen publiceren. Ik richt mij vandaag tot u met een oplossing die het land en uw gezin kan redden en vooral een oplossing die u zal behoeden van een leven vol leed en verdriet.

Bij troonsopvolging geldt de directe afstamming en het eerste geboorterecht. Uwe Filip is de eerstgeborene van Albert en Paola. En uw dochter Elisabeth wordt in het heersende scenario de eerste koningin-in-ambt van België. Zelfs als prins vrijwillig afstand zou doen van de troon brengt hij de opvolging door uw dochter niet in het gedrang. In principe zou Astrid geen koningin maar wel regentes kunnen worden, zolang Elisabeth niet meerderjarig is of klaar voor de troonopvolging. Dat regentschap kennen we van prins Karels die interimaris was voor de terugkeer van Leopold III.

Maar op die manier zitten we met een gigantisch probleem want het regentschap zet nog meer de ‘onmacht’ van de falende kroonprins in de verf. Dat uw schoonzus voor haar broer moet inspringen werpt een schril licht op Filip. Het zou gezien worden als de definitieve bevestiging van de heersende mening dat-hij-het-niet-kan.

Daarom moet het intiatief uitgaan van de Prins zelf, die op het gepaste moment en goed omkaderd een stap opzij zet. De prins zou zijn familiale situatie kunnen inroepen en de wens uitdrukken om het land op zijn manier te dienen zonder de zwaarte van de kroon. Dat begint dan met “Mathilde en ik hebben in gemeenschappelijk overleg besloten dat ons gezin voor alles gaat en dat de aanhoudende stroom van geruchten, aantijgingen mij niet langer in staat stellen de troon ooit in sereniteit te bestijgen”. Het moet uiteindelijk ook in het belang van het land zijn. Een dergelijke mededeling of welgeplaatste allusies in die zin zullen hoogstwaarschijnlijk een sterkt kapitaal aan sympathie samenbrengen, zelfs bij wie ‘het altijd gezegd heeft’. In de pers zal hij geloofd worden en zal de nadruk gelegd worden op zijn verdiensten (als die maar op tijd goed samengevat en in de verf gezet worden).

Met andere woorden de prins hoeft geen buitenechtelijke relatie te bekokstoven om daarna van opvolging uitgesloten te worden. Het kan eervol met het resultaat dat hij altijd in de geesten en de harten zal blijven als ‘Filip De Stille’, de man die zichzelf en het land behoede voor een incidentrijk koninklijk parcours.

“Filip wijdt zich aan de opvoeding van zijn dochter, de toekomstige koningin die heel erg op haar vader lijkt”. Dat is het onderschrift dat we dan in de toekomst krijgen. Uwe Filip wordt meer dan een handelsambassadeur (die functie wordt onopvallend afgebouwd) een bruggenbouwer tussen de regio’s en gemeenschappen. Hij exporteert het Belgische samenlevingsmodel ‘burgeroorlog zonder bloedvergieten’ naar Tel Aviv, Bagdad, Darfour of waar ook er gemeenschappen moeten samenleven met verschillen. Hij zal dat goed doen.

In hem is een koning gestorven maar een groot man geboren. Dat is dan voor de hagiografen en de bidprentjes.

Rest nog een vraag: kunnen wij ons land door Astrid laten regeren en elke nacht nog op onze beide oren slapen, gerust met vakantie vertrekken laat staan fier in de buitenlanden roepen dat we Belg zijn. Astrid is een grijze duif, heef nog geen enkel overtogen woord gepubliceerd of gezegd. Haar man werkt op de bank en is natuurlijk een Habsburger. Hebben wij iets tegen het versterken van die Co-Habsburgse band?

Vergeet niet dat Astrid alleen maar regentes wordt. Dat is geen plenipotentaire positie. Constitutioneel heeft de regent wel dezelfde prerogatieven als de koning. Er is slechts één beperking: tijdens een regentschap kan de grondwet niet worden gewijzigd. De vrees voor een Anschluss bij Austria-Hungaria zijn uit den boze.

De grondwetsherziening moet dus nog onder Albert I. Het feit dat de eerste minister die koe de bel aanbond tijdens de nieuwjaarsreceptie op het paleis is een duidelijker voorteken van een mogelijke troonswissel dan de aanwezigheid van prinses Astrid bij de opnames van ‘s konings kerstboodschap. Het regentschap van Prins Karel is een van de periodes geweest waarin België zich engageerde op het vlak van de internationale samenwerkingsverbanden en er aan de binnenlandse cohesie gewerkt werd (het is ook de periode van de oprichting van de Harmelgroep).

Dus hebben we recht op een deccenium van constitutionele vrede, altijd meegenomen, en krijgen de voorstanders van een puur protocolaire monarchie de wind in de zeilen. En Filip dan, wel die gaat alsmaar meer stralen, die denkt “Wauwh, dit had ik veel eerder moeten doen”. En er is Elisabethje, die bij haar aantreden als koningin tranen doet vloeien en van pa en ma meteen een koningin-vader en koningin-moeder maakt. Le beurre et l’argent du beurre gelijk ze zeggen. Ondergetekende is dan allang erelid van de kroonraad.

Gerrit Six