Tour I – VRT-commentaar: relais & chateaux à gogo

Wij vinden de meester terug op zijn Franse vakantieadres achter zijn computer waar hij net, ten behoeve van Michel Wuyts en Hans De Clercq de laatste hand legt aan het wedstrijdverslag van de laatste rit van de Tour de France. Of we vijf minuutjes kunnen wachten want de winnaar komt net in de rechte lijn de Champs Elysées op voor de vijfde en laatste doortocht. Als we willen kunnen we meelezen over de schouder.

“Het is een van de bekendste winkelstraten ter wereld. De straat is 1910 meter lang en 71 meter breed. Op deze straat kun je niet alleen winkelen, maar ook een aantal kunstwerken bekijken. Een goed voorbeeld is de Arc de Triomphe. Andere bezienswaardigheden om en nabij de Champs-Élysées zijn Grand Palais, Petit Palais, Musée du Louvre en Place de la Concorde. Ondertussen heeft Vinokourov bijna de eindstreept bereikt, die heeft een gat geslagen nog groter dan de scheur in zijn broek tijdens de rit naar Bourg en Bresse. Vino werd geboren op 16 september 1973 in het Kazachstaanse plaatsje Petropavlosk als u dat iets zegt. Hij heeft dus de Kazachstaanse nationaliteit en hij gaat hier hoogstwaarschijnlijk…”

U bent dus ingehuurd als ghostwriter voor Wuyts en De Clercq tijdens de tour?
Zo kan u het stellen, ik ben tijdens de hele tour de tekstfixer zeker als het peleton gaat slabakken en er geen enkele valpartij is kan zo een live-verslag van meer dan twee uur een opkikker verdragen. Stel dus dat Vinokourov net voor de Arc de Triomphe nog even verkeerdelijk langs de Avenue Montaigne fietst dan heeft Michel meteen een item “De Avenue Montaigne is een van de chicste winkelstraten ter wereld. In deze laan staat van vrijwel alle grote namen een boetiek, zoals Versace, Gucci, Prada etc. De laan grenst aan de Avenue des Champs-Élysées bij het rond-point des Champs-Elysées.” Die kletst nog wat over de solden en tegen dan is Vino weer op de Champs Elysées.

Het item over het staartbeen van Vinokourov en de preciese locatie van het scheurtje, er op of er onder was dus ook van uw hand?
Soms moet je het itempje echt uitpuren, een scheur in het startbeen levert weinig spectaculaire televisie op tenzij Vino de laaste twintig kilometer in zijn half bloot gat aflegt. Dat is dus gewoon een kwestie van de Larousse Medical bij de hand te hebben.

En verdient dat goed?
Voor die 35 eurocent per woord is het gene vete maar de opbrengsten uit editorial copy, en testimonials is wel een vetpotje. Voor de duur van de tour heb ik in Saint-Tropez een villa met zwembad, privé-kok en helikopter.

Editorials en testimonials?
Wel het is u misschien ontgaan dat het parcours van de tours lichtelijk gewijzigd is tegenover vorige jaren. De tour volgt exact de route van de Relais & Chateaux om er maar een paar te noemen: Chateau de Briançon en Chateau Froid. Dus glip ik al die kastelen in de tekst voor de dooie momenten: “kasteel gebouwd in de veertiende eeuw, gerestaureerd in de negentiende eeuw. Verzorgt ook logies en verblijf in gastenkamers”. En optioneel: “vorig jaar hebben we daar gelogeerd en het moet gezegd de kamers en de service waren buitengewoon”. Dat is dus twee editorials van elk 1500 Euro zonder btw gevolgd door een testimonial van 3000 Euro. Pas op Michel is blij dat hij erudiet de gaten kan vullen maar het ontgaat hem kompleet dat hij tegelijk mijn zakken aan het vullen is.

Het Maison du Poulet de Bresse, waar volgens Wuyts de beste poule de Bresse geserveerd wordt is dus ook…
Vijf keer heb ik hem de lof laten zingen van die kippenbil, dat was dus kassa kassa en bovendien had ik hem daar ook uitgenodigd. Vijf keer een testimonial voor de prijs van twee is nog altijd…

6000 euro…
Juist maar niet alleen restaurants en logies maar ook de vastgoedsector pikt een graantje mee?

Hoezo?
Wel, in de rit van zaterdag passeren wij in de Haute Savoie. Na 80 kilometer rijden we door Altamare waar binnenkort een nieuwe stopplaats van de TGV in gebruik genomen wordt. Michel fier als een gieter. “In het najaar opent het nieuwe TGV-station van…”, reken maar dat de telefoons van het plaatselijke kantoor van Immo France roodgloeiend hebben gestaan. Daar is dus een verkaveling geopend vlak achter het station: op anderhalf uur treinen van Parijs, die kavels zijn zaterdag in prijs verdubbeld. Idem dito voor de verkaveling van Technocasa in de Dolomieten: alles op plan verkocht een uur nadat Michel verkondigde dat Cancellara daar een bouwgrond gekocht had.

Dus al dat gsm-gerinkel in de commentaarcabine…
Probeer ik tot een strikt minimum te herleiden maar zaterdag heb ik er op kilometer 117 nog net een chateau tussengekregen bij de laatse beelden van de helikopter…
Ik moet helaas dringend weg naar Albertville om Frieda op te halen. Pascale, Fara en Rik Torfs zijn hier al en het is haar verjaardag dus … (overstemd door de landende helikopter).