Het drama van Ukkel: een roofoverval en moord in koelen bloede op een vrouw die voor het stoplicht staat. Ik woon a few blocks away en het ging als een schok door mijn hoofd. Een vriend belde mij de mare door. Op dat moment van de dag wisselt mijn zoon precies daar van tram om naar huis te komen en zijn moeder kan daar even goed in de auto passeren terug van ergens. Ik had ‘s morgens in de stad nog een lottobiljet ingevuld. Wij hopen altijd dat het lot op ons zal vallen en schrikken als het noodlot zich meldt.
Maar in de aftermath denk ik iets onthechter en minder persoonlijk betrokken over dit fatale voorval. Twee jongens van twintig die een vaste job en een inkomen hebben en zich zo buiten de maatschappij stellen, dat lijkt me zinsverbijstering: een overval en een moord.
En vooral op dat moment en op die plaats. Op een vrijdagmiddag om drie uur is de Place Vanderkindere de plek van de weekenduitstroom en rij je je in alle richtingen vast, zeker als je rechtdoor de Brugmannlaan afgaat. In alle richtingen rijden trams en heb je om de 500 meter een stoplicht. Dan is de snelste vluchtroute de tram want in eigen bedding.
Die zaten onder de drugs en waren aan hun proefstuk toe. En laat die juwelier geen held worden want hij hoorde geen wapen te gebruiken, hij is er zelf het eerste slachtoffer van geworden en vervolgens die vrouw. Je kan hoogstens medelijden hebben met zo iemand.
En dan de fatale confrontatie: twee mannen die zelf zonen zijn en een vrouw die moeder is. De verwarring, het automatische slot in de wagen, twee jongens die alleen nog op speed denken: even meelijwekkend en dan onvergeeflijk. Die lijden op dat moment aan bewustzijnsvernauwing. Geen excuus, die hebben zichzelf in een perfect sluitende en escalerende val gewerkt. Die nemen alleen nog de verkeerde beslissingen. Ontdoen zich van buit en wapen de vluchten een huis binnen.
De rest van het verhaal kent u. Fréderique Lévêque is niet meer. Ze had nog jaren een fantastische moeder en kinesiste kunnen zijn of desnoods in een verkeersongeval kunnen omkomen maar ze kreeg de kogel van iemand die zelfs in zijn misdaad alle professionaliteit miste: een klungel en vervolgens een hoopje miserie.
Van dat soort jongens hoor ik bang te zijn, vooral omdat ze zich kennelijk buiten zichzelf bevonden. Het zal in ons geheugen maar een vreselijk voorval blijven. De maatschappij beschermt zich tegen zichzelf en kan dat jammer genoeg alleen door te vergeten. Een fait divers.
Lees het interview met haar vriend en kinderen