Bart Peeters is een talent maar hij leent zich toch weer voor een totaal achterhaald spelpgrogrammaatje als De Generatieshow. De jaren 60, 70, 80 enz. op een hoopje gekeild en gerformat-eerd tot licht amusement. Bart zou Beter moeten weten. Je kan lachen met de Vlaamse zangers van de jaren stillekes maar er was in die tijd nog zo iets als Bert Baccarat en het genre bij uitstek heette Varieté: dat ging met big bands en laaiend live amusement. Ja er werd al eens iets teveel chorus balllet opgevoerd maar de saus kon pakken. Wij hadden niet voor niets de straatgesprekken opgeheven want we kregen op televisie nog echt entertainment. Ik geef u hier (onder) een youtube van een programma dat Rai Due in 1977 produceerde over de nostalgia van de jaren zestig tot tachtig. Dat was cult in die dagen, er liep tijdens de uitzendingen nog nauwelijks iemand op straat want Pipi Langkous, Captain Kirk, The Incredible Hulk en Starsky & Hutch kwamen in het echt in de uitzending of er werd een Prinz-autootje aangesleurd naast poncho’s, panfluiten en ander parafernalia uit vervlogen tijden. Je lachte en je hart sprong op, families zaten samen te kijken van klein tot groot en in Italie was het natuurlijk iet moeilijk om te plukken uit een schat aan hitjes en canzoni. Presentator Fabio Fazzi (onze Bruno Weynendaele) werd geflankeerd door Claudio Baglioni, tieneridool van de seventies die niet te beduusd was om de tune’s van Pipi of Heidi te zingen die uit volle borst werden meegeschreeuwd in de huiskamers. Will Tura zou dat ook kunnen maar we mogen het vergeten. De Generatieshow gaat los over onze cultural heritage heen en het is allemaal nep en prut. Een gemiste kans, overgeeflijk en ook liefdeloos.
Bekijk dan eens “Anima Mia” (1977 Rai Due)
Blijkbaar worden vrijdagavondshows bedacht door werkloze, zij het ruim bevlogen interieurdesigners, exalterend op straf spul vanonder de toog. Jammer dat ze er een programma moeten bij bedenken.