Schaam je, dat je hier terecht komt
dit is geen detail
WEGWEZEN !!!!!!!!!!!!!!!!!!
Een hoofdredacteur die bij Feyten en Fillet komt zeggen dat de journalisten van het kastje naar de muur gestuurd worden en doodgewoon mededeelt dat er 12 van de 15 nieuwspagina’s aan de steekpartij in Dendermonde besteed worden. Met getuigenissen van zussen en broers en natuurlijk niet met de betrokken ouders. Ik vind dat – excusez du peu, onkies. Ik had op vrijdag een dag van nationale stilte willen uitvaardigen. Hier zijn geen woorden voor. En shame on you Jef Vermassen voor de onderkoelde samenvatting dat het om een – quote unquote: “om een massamoordenaar gaat die zeker iets met kinderen te maken heeft: hoederecht, scheiding weet ik wat maar ik zal het u vertellen, het is mijn job”. Ik al eerlijk zijn. Als ik Jef Vermassen was, en gelukkig ben ik hem niet, had ik gezegd: hier heb ik geen woorden voor, dit gaat mijn bescheiden bevatingsvermogen te boven, zoek iemand anders.
Waarom zou er iets anders passen dan stilte bij dergelijke ingrijpende gebeurtenis dan sillte over de hele lijn. Er zijn twee kinderen en een begeleidster vermoord door een man zonder motief, zonder perspectief en vooral zonder redelijke redenen, zonder liefde: in coold blood. Hier past een gebogen hoofd, roodaanlopende ogen, machteloosheid en veel verbijten.
Ik kan er niet bij hoe de media dit gewoon kunnen gaan uitspitten, waarom er niet voor een keer heel symbolisch, sereen en met de dood in het hart forfait gegeven wordt: witte bladzijden.
Ik had me de zaterdagkranten anders voorgesteld. Een grote witte voorpagina en verderop in de krant, een al even witte pagina 3&4 met in een kadertje een sober verslag van ht onbegrijpelijke drama in Dendermonde. Maar er zijn blijkbaar standaardprocedures te volgen: bladzijden omgooien, goeie invalshoeken bedenken, getuigenissen vinden van dokters, strafpleiters, en natuurlijk foto’s, volop foto’s. Een krant is een krant en verslaat het nieuws. En er zijn vragen: hoe het zo ver is kunnen komen en wat de motieven mogen geweest zijn van de dader. En vooral waar die woont en hoera voor de eerste pennenlikker die zijn buurman had kunnen laten zeggen dat hij ofwel nooit gedacht had dat die jongen tot zoiets in staat was of dat X zich toch wel zonderling gedroeg. Dat is het format van de verslaggevng dat de door adrenaline aangedreven hoofdredacteur hanteert. Hier en daar dient het drama toch tot iets, desnoods een opstapje voor een jonge reporter die met iets exclusiefs komt. Goed gedaan jong, jij wordt nog een hele grote. En in de kroeg om de hoek het glas hijsen omdat we nog net de drukpers gehaald hebben of een reporter die nog even thuis achterover leunt, een single malt hijst en ter ontluizing naar een natuurdocumentaire zapt op National Geography. En de volgende ochtend debriefing op de redactie om te kijken of de concurrentie je niet genaaid heeft. En is de kous daar mee af. Nee hoor maandag is nationale rouwdag en wordt Het Laatste Nieuws op Kleenex-papier gedrukt.